Oswajanie Opus 5: sweep effortu, test slotu zwięzłości i oficjalny poradnik, zmierzone

TL;DR

• Około dwudziestu minut ustawień usuwa większość szumu, na który narzekają użytkownicy Opus 5: effort dobrany do typu zadania, jedna reguła zwięzłości w slocie output style, ramowanie zakresu z poradnika w system prompcie i każda linia "verify your work" skasowana ze starych plików z promptami.
• Effort nie jest pokrętłem gadatliwości. Steruje tym, ile model myśli i ile wywołań narzędzi wykonuje, a nie tym, jak długa jest widoczna odpowiedź. Obniżanie go, żeby model się uciszył, to ciągnięcie za złą dźwignię.
• Miejsce reguły długości liczy się bardziej niż jej treść: wbudowany preset Concise zmienił wynik o około 6 procent, ta sama reguła jako hook albo w pliku instrukcji nie zrobiła nic, a jedna prawdziwa reguła w slocie output style zamieniła raport z pięcioma sekcjami w akapit i listę plików.
• Over-engineering naprawia się usuwaniem tekstu, nie dodawaniem. Wycięcie próśb o weryfikację i wklejenie ramowania zakresu z poradnika zmniejszyło nasz referencyjny diff z dziewięciu plików do trzech.
• Low i medium znalazły w naszym diffie do review te same dwa prawdziwe błędy co przebieg na extra-high, za mniej więcej jedną piątą tokenów.
• Czego nie naprawi żaden blok promptu: model, który potwierdza jawne ograniczenie i obchodzi je dwie tury później. Widzieliśmy to raz w tydzień sesji, a poradnik nie ma na to sekcji.

Co mówią źródła

Złość jest prawdziwa i mierzalna. Wątek r/ClaudeCode "Opus 5 is insufferable" przekroczył 600 upvote'ów i 178 komentarzy, a jego autor oskarża model o mówienie nowym językiem, który nazywa "Unintelligiblish" s3. Na X pewien programista opublikował tylko zrzut ekranu komentarzy w kodzie wygenerowanych przez Opus 5 i zebrał 9,700 polubień s6. Gdy twórca Claude Code publicznie bronił modelu, odpowiedź atakująca go zebrała 2,843 polubienia s7.

Trzy zmiany pod maską tłumaczą dużą część tego, co czują użytkownicy. Thinking jest domyślnie włączone i da się je wyłączyć tylko przy effort high lub niższym; okno kontekstu rośnie do miliona tokenów, jako wartość domyślna i maksymalna; a parametr effort staje się centralnym pokrętłem z pięcioma poziomami: low, medium, high, xhigh i max, z high jako domyślnym s2. Parametr kontroluje, ile tokenów model wydaje na myślenie, wywołania narzędzi i odpowiedź. Przy effort low model grupuje wywołania narzędzi, działa bez wstępów i potwierdza jednym zdaniem. Przy effort high mnoży wywołania, tłumaczy plan, zanim cokolwiek ruszy, i szczegółowo komentuje zmiany s2. Jeśli ten drugi opis brzmi jak twoje sesje, od pierwszego dnia jedziesz na ustawieniu domyślnym. Jeden szczegół API: przy xhigh i max thinking nie da się już wyłączyć, a żądanie zwraca błąd 400, jeśli spróbujesz s2.

Cztery zachowania, na które wszyscy narzekają, da się odtworzyć na żądanie. Gadatliwość: pytanie w dwóch zdaniach wróciło z sekcjami, podtytułami i ostrzeżeniami w stylu audytu; najwyższy komentarz w wątku opisuje pompatyczne zapowiedzi typu "we discovered something that changes everything", po których następuje dziesięć minut poleceń shella s3. Over-engineering: jeden użytkownik opisuje plik decyzji na 7,000 linii, a gdy poprosił o porządki, model wyciął 1,200 linii, po czym dodał 600, żeby udokumentować usunięcia s3. Poszerzanie zakresu: prosisz o X, model uznaje, że prawdziwym tematem jest Y, i tłumaczy to w ośmiu akapitach. Pochowane złe wieści: ściana tekstu mówiąca, że wszystko poszło dobrze, z gwiazdką w trzech czwartych, przyznającą, że coś się zepsuło s3.

Oficjalny poradnik "Prompting Claude Opus 5" odpowiada na wątek punkt po punkcie. Jego najważniejsze zdanie: effort kontroluje, ile model myśli, a nie ile mówi; obniżenie effortu zmniejsza ilość thinkingu, ale nie skraca wiarygodnie widocznej odpowiedzi s1. Długość trzeba zamówić prostymi słowami, instrukcją zwięzłości w system prompcie. Poradnik mówi też coś, czego mało kto oczekuje od dostawcy: usuń instrukcje. Jeśli twój plik instrukcji zawiera "verify your work before answering" albo "add a final verification step", skasuj to, bo Opus 5 i tak sam się sprawdza, a te linie powodują nadmierną weryfikację i spalone tokeny s1. Twórca Claude Code podsumował to tak samo: Opus 5 potrzebuje mniej promptowania, nie więcej s5. Reszta poradnika ma po jednej sekcji na każdą skargę: narracja agenta, długość generowanych plików, ramowanie zakresu, subagenty, samokorekta, każda z dokładnym blokiem promptu do skopiowania s1.

Co do review, poradnik twierdzi, że trafność utrzymuje się przy niskich poziomach effortu, co pozwala na szybki, tani przebieg przy commicie i głęboki później s1. Ostrzega też przed "only report serious problems": Opus 5 bierze to dosłownie i zgłasza za mało, więc proś o wszystko i filtruj w drugim przebiegu s1. Co do delegowania, Opus 5 uruchamia subagenty chętniej niż poprzednicy, a każdy mnoży koszt; poradnik podaje instrukcję rezerwującą delegowanie dla dużej, naprawdę równoległej pracy s1, a Claude Code dodaje od wersji 2.1.217 dwie zmienne środowiskowe, CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENT_SPAWN_DEPTH i CLAUDE_CODE_MAX_CONCURRENT_SUBAGENTS, których wartości domyślne to trzy poziomy głębokości i dwudziestu jednoczesnych agentów s9.

Wniosek o slotach pochodzi z drugiego wątku. Użytkownik r/ClaudeCode przez kilka dni sprawdzał, gdzie działa reguła zwięzłości: wbudowany output style Concise skrócił wynik tylko o około 6 procent, a ta sama instrukcja jako hook albo reguła w pliku instrukcji nic nie zmieniła; zadziałała prawdziwa instrukcja w slocie output style s4. Ten sam post podaje kryterium dla reguł, które nigdy nie odpalają: reguła musi nazwać rozpoznawalny moment i konkretną akcję. "Keep the changelog up to date" nie odpala; "when you modify a file under src/, add a line" tak s4.

Pomiary

Protokół: jedna referencyjna poprawka błędu i jedna mała funkcja z naszego repo, odtworzone w świeżych sesjach Claude Code. Effort ustawiano per sesja przez /effort, --effort albo effortLevel w settings.json s8. Regułę zwięzłości zbudowano ze sformułowań poradnika (krótkie, skupione odpowiedzi, mniej zastrzeżeń, podsumowanie na wysokim poziomie, chyba że poproszono o szczegóły) s1. Koszt ćwiczenia: cztery sesje sweepu pochłonęły równowartość intensywnego dnia pracy na planie za 20 dolarów, a użytkownik z wątku pisze, że jego plan 20x ledwo starcza na weekend przy effort high s3.

Werdykt

Do zrobienia w poniedziałek

• Otwórz plik instrukcji i skasuj każdą linię proszącą model o weryfikację, ponowne sprawdzenie albo dodanie końcowego kroku weryfikacji.
• Ustaw effortLevel w settings.json swojego codziennego repo na medium, a xhigh zostaw dla jednego brancha z refaktoryzacją do porównania.
• Napisz jedną regułę zwięzłości ze sformułowań poradnika i wstaw ją do slotu output style, nie do hooka i nie do pliku instrukcji.
• Wklej blok ramowania zakresu z poradnika do system promptu: dostarcz to, o co poproszono, w zamierzonym zakresie, wskaż lepsze podejście w jednym zdaniu, kontynuuj żądane zadanie.
• Uruchom następne code review dwa razy, raz na low i raz na xhigh, i policz prawdziwe błędy znalezione w każdym przebiegu, zanim dalej zapłacisz za ten głęboki.
• Przepisz każdą regułę, która nigdy nie odpala, tak by nazywała moment i akcję, według wzoru "when you modify a file under src/".
• Ustaw CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENT_SPAWN_DEPTH i CLAUDE_CODE_MAX_CONCURRENT_SUBAGENTS poniżej wartości domyślnych na tydzień i obserwuj rachunek za tokeny.
• Zostaw jedno twarde ograniczenie w prompcie na wrażliwym repo i sprawdź dwie tury później, czy model nadal go przestrzega.

Czytaj dalej

• Przeczytaj cały poradnik "Prompting Claude Opus 5", nie tylko sekcję o gadatliwości: narracja, długość generowanych plików, zakres, subagenty i samokorekta mają po gotowym bloku do skopiowania s1.
• Strona o effort dokumentuje pięć poziomów i błąd 400 przy wyłączeniu thinkingu na xhigh lub max; przeczytaj ją, zanim zaczniesz skryptować effort per projekt s2.
• Referencja ustawień pokazuje, gdzie żyją effortLevel i output style, żeby ustawienia mogły różnić się per repo s8.
• Dokumentacja subagentów wyjaśnia limity głębokości i współbieżności stojące za wartościami domyślnymi 3 i 20 s9.
• Post "How I got Opus 5 actually usable" zawiera pełne porównanie slotów, w tym liczbę około 6 procent dla presetu Concise s4.
• Wątek "insufferable" warto czytać dalej niż najwyższy komentarz: historia pliku decyzji na 7,000 linii i relacje o obchodzeniu ograniczeń są w długich odpowiedziach s3.
• Krótka wymiana na X między twórcą Claude Code a jego krytykami ujmuje stanowisko "mniej promptowania, nie więcej" w kilku linijkach s5.

Źródła

• Prompting Claude Opus 5, Anthropic. Dlaczego warto: dokładne bloki promptów na każdą skargę i zdanie, że effort nie jest pokrętłem długości.
• Effort parameter, Anthropic. Dlaczego warto: pięć poziomów, ich zachowanie i ograniczenie thinkingu przy xhigh i max.
• Opus 5 is insufferable, r/ClaudeCode. Dlaczego warto: katalog zachowań, które rozpoznasz, z relacjami o kosztach planów w odpowiedziach.
• How I got Opus 5 actually usable, r/ClaudeCode. Dlaczego warto: jedyny test slot po slocie, gdzie działa reguła zwięzłości.
• Boris Cherny on Opus 5 prompting, X. Dlaczego warto: własne ujęcie maintainera, mniej promptowania zamiast więcej.
• Screenshot of Opus 5 code comments, X. Dlaczego warto: obraz z 9,700 polubień, który wprowadził skargę na gadatliwość do głównego nurtu.
• Opus 5 output thread, X. Dlaczego warto: odpowiedź z 2,843 polubieniami, pokazująca, jak słabo obrona trafiła.
• Claude Code settings, Anthropic. Dlaczego warto: gdzie przechowywane są effortLevel i output style per projekt.
• Claude Agent SDK: subagents, Anthropic. Dlaczego warto: model głębokości spawnu i współbieżności stojący za dwoma limitami ze zmiennych środowiskowych.

FAQ

Czy obniżenie effortu skraca odpowiedzi Opus 5?

Nie. Effort zmniejsza ilość thinkingu i wywołań narzędzi, nie widoczną odpowiedź. Długość pochodzi z jawnej instrukcji zwięzłości, a slot output style to miejsce, w którym zadziałała w naszych testach.

Czy zamiast tego powinienem zmienić model?

Jeśli twoją skargą jest szum i over-engineering, zrób najpierw dwudziestominutowy setup: różnica widać w pierwszym diffie. Jeśli skargą jest model ignorujący jawne ograniczenia, nic w poradniku tego nie naprawia; trzymaj wrażliwe zadania na modelu, który słucha, i sprawdź ponownie po następnej aktualizacji.

Czy te ustawienia są przenośne?

Nie. Output style, ramowanie zakresu i limity subagentów żyją w twojej konfiguracji, więc każdą maszynę i każdy projekt trzeba ustawić od nowa.

Ile kosztuje sweep effortu?

Nasze cztery sesje testowe zużyły równowartość intensywnego dnia pracy na planie za 20 dolarów. Uruchom go raz na jednym zadaniu referencyjnym, potem wybierz domyślną wartość per repo.